Isabelle, 36
Een juweel is voor mij ‘onbetaalbaar’ als het een verhaal te vertellen heeft.
Een jaar geleden ontdekte ik Zahia via een collega. De vonk sloeg meteen over. Creatief bezig zijn is voor mij altijd al een belangrijke vorm van ontspanning geweest. Vroeger tekende ik veel, maar toen het met drie kleine musketiers in huis heel wat minder evident werd om tijd en – vooral – plaats te maken om te tekenen, begon ik steeds vaker te fotograferen. En nu maak ik af en toe ook eens een juweel.
Voor mijn verjaardag kreeg ik van mijn man en zoontjes een doos om mijn kralen in op te bergen en sindsdien haal ik de doos regelmatig boven om kleuren en materialen te combineren, vaak zelfs zonder een juweel af te werken. Eerst verken ik verschillende mogelijkheden, probeer ik van alles uit, en pas dan ga ik concreet aan de slag en laat ik het juweel beetje bij beetje ‘groeien’.
Het liefst maak ik juwelen voor een bepaalde gelegenheid, als geschenk, en ik vind het fantastisch als familie of vrienden me oude juwelen brengen die ik mag herstellen of tot een nieuw juweel mag omtoveren.
Dure juwelen zijn aan mij niet besteed; een juweel is voor mij ‘onbetaalbaar’ als het een verhaal te vertellen heeft, een uniek verhaal in dat grotere geheel van verhalen en tradities die mensen telkens weer doorgeven. Het is mijn vak (ik ben godsdienst- en talenleerkracht), maar vooral mijn passie om me in de wonderlijke wereld van identiteitsstichtende verhalen te verdiepen…