Monique, 63
Ik ben altijd al gefascineerd geweest door mode en kleuren. Al van jongs af wist ik mijn moeder te vertellen welke handtas, schoenen of andere accessoires er bij haar kleren moesten komen. Het gevoel voor esthetiek zat er toen al duidelijk in. Ik herinner mij dat ik als kind op taalstage ging naar Wallonië, om Frans te leren. Op het einde werd er een groepsfoto gemaakt en bij iedereen werd een commentaar geschreven. “Monique avec ses noeuds et ses boucles d’oreilles”, stond er bij mij. Toen al was het eraan te zien.Zahia heb ik heel toevallig leren kennen. Ik hou van winkelen en in het bijzonder in Antwerpen. Toen ik de winkel ontdekte, waande ik mij Alice in Wonderland. Zoveel mooie kleuren en zoveel keus, dat had ik nergens anders gezien. Ik heb me meteen ingeschreven voor een workshop. Daarna was er geen stoppen meer aan. Intussen heb ik een hele collectie halssnoeren, armbanden en oorbellen gemaakt. Je zult mij geen dag zonder juwelen zien want voor mij is elke dag een feestdag . Ik werk het meeste met muranoglas omdat je daar de mooiste felle kleuren in vindt. Maar ook parels en heel oude kralen vind ik geweldig. Bij oude kralen vraag ik me altijd af wie die voor mij allemaal gedragen zou hebben, of welke verhalen erachter zitten… Met mijn man ga ik geregeld naar Italië op vakantie en als het kan bezoeken we dan de antiekmarkt in Arezzo. Daar hebben ze prachtige parels en cameeën. Tot nu toe heb ik de juwelen altijd voor mezelf ontworpen, maar er is nogal wat interesse voor wat ik maak, ook in Italië. Misschien ga ik ooit nog ontwerpen op bestelling…